BIO

Na jaren als autodidact gewerkt te hebben, behaalde ik mijn diploma vakfotografie bij de Fotovakschool. Vanuit het met collega Gerard Verschooten opgestarte ‘Fotobureau Fotaa’ voor pers en reportagefotografie werkten wij in eerste instantie veelal regionaal voor dagbladen De Gelderlander en Het Nijmeegs Dagblad. Later meer landelijk en internationaal met eigen reportages. Daarbij voelde ik mij het meest aangetrokken tot sociale fotografie. Deels is mijn werk in stock beschikbaar bij het agentschap Hollandse Hoogte, inmiddels overgenomen door het ANP.

In 1992 stopte ik met fotografie als professie en richtte ik mij op vrij werk. Met name reisfotografie en landschap kreeg mijn aandacht met een uitstapje naar abstract werk.

Momenteel richt ik mij vooral op het toegankelijk en beschikbaar maken van mijn omvangrijk (analoge) archief.

Exposities

Groepsexposities

1985 Doornroosje, Nijmeegse Fotografen 1986 Doornroosje, Foto Roosje 1987 Nijmeegs museum Commanderie van St Jan, Nijmeegse Fotografen 1988 Gemeentehuis Nijmegen, Jongeren van wijkcentrum De Haard in het kader van het Jongerenjaar 1988 2024 Fotoclub Nijmegen, Water en Licht

Solo exposities

2019 Persingen, Beelden uit den Vreemde2026 Persingen, Vissers van Gaza

Vissers van Gaza

Susan Sontag, Amerikaans filosofe, schrijfster en mensenrechtenactiviste spreekt over fotografie onder meer als elegische kunst waarin verlies en poëtische vorm samenkomen. Fotografie is per definitie geschiedenis zegt zij. Een moment dat was, en misschien nooit meer terugkomt. Een schemertoestand. Wat was, wat misschien nog is en misschien weer terugkeert.’

De foto’s op deze expositie kunnen gezien worden als een voorbeeld hiervan. Beelden van een leven dat was en hopelijk weer terug kan keren. Geen drama, geen geweld maar gewone mensen die hun leven leidden in moeilijke omstandigheden. Wat doen ze? Hoe leven ze? Het waren de vissers van Gaza, hun boten, hun routines, hun alledaagse leven die mij boeiden. Mannen die hun boot met een oude tractor de zee in duwden, hun levensader. Die hun vaartuigen repareerden met wat ze ook maar hadden. Mannen die rustten in het zand. De verstilling in het avondlicht.

Met de gebeurtenissen in Gaza van de afgelopen jaren voelde ik de drang om iets te doen. Wat er daar gebeurt kan ik niet veranderen, maar ik wilde mijn betrokkenheid tonen als fotograaf. In mijn archief zocht ik de negatieven op van een reis door het Midden Oosten die ik maakte in 1987. De negatieven bekeken,  gedigitaliseerd en geprint hebbende en de beelden achter elkaar geplaatst, zag ik een prachtig sfeerverhaal van hoe vissers op het strand van Gaza in de weer waren met hun boten en tractoren en voorbereiding troffen om de zee op te gaan.

Dit verhaal is wat je op deze expositie ziet. Daarnaast is het in uitgebreidere vorm vastgelegd in het boek ‘Gaza Fishermen’.